ΚΕΝΤΡΟΔΕΞΙΑ: ΕΝΑ ΛΑΘΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Οι συνθήκες και οι ανάγκες δημιουργούν όρους και οι όροι, με τη σειρά τους, προσδιορίζουν συμπεριφορές και στρατηγικές, αλλά και διαιωνίζουν πολιτικά λάθη. Εντός και εκτός της Νέας Δημοκρατίας, εξακολουθεί να διαπράττεται στον δημόσιο διάλογο ένα λάθος που τη στιγμάτισε στη μετά την ηγεσία τού ιδρυτή της περίοδο. Χρησιμοποιείται και γίνεται αποδεκτός ο όρος Κεντροδεξιά. Ο αυτοπροσδιορισμός της Ν.Δ. ως Κεντροδεξιάς αποτελεί παγίδα, που επιτείνει τη σύγχυση σχετικά με την ιδεολογία της Ν.Δ. και της στερεί σημαντικά κοινωνικά ερείσματα. Παρά την επικράτησή του, είναι πολιτικά λανθασμένη η χρήση τού ασαφούς όρου «κεντροδεξιά» και η περί αυτής συζήτηση. Πρόκειται για αποτέλεσμα συμβιβασμών, αναγκών, τακτικών και σκοπιμοτήτων.

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, δύο φορές, όταν δέσποσε πολιτικά σ’ έναν κομματικό σχηματισμό και στο πολιτικό στερέωμα της χώρας, δρώντας εκσυγχρονιστικά αλλά και παιδευτικά, ονόμασε τον πρώτο σχηματισμό Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση και τον δεύτερο Νέα Δημοκρατία. Την τελευταία φορά, όρισε ως ιδεολογία τού κόμματός του τον ριζοσπαστικό φιλελευθερισμό. Από την άλλη πλευρά, ο Ανδρέας Παπανδρέου, παίρνοντας αποστάσεις από το παρελθόν και, ταυτοχρόνως, αντιλαμβανόμενος την άλωση του λεγόμενου Κέντρου από τη Ν.Δ., αλλά και το εύρος τής μαρξίζουσας δεξαμενής ψηφοφόρων, ξεκίνησε από τα Αριστερά για να ξανακερδίσει το Κέντρο. Όταν δε κυριάρχησε στο πολιτικό στερέωμα του τόπου, επιχείρησε να στείλει αυτό που νοηματοδότησε ως Δεξιά στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας.

Οι ηγεσίες της Ν.Δ., που ακολούθησαν, μη έχοντας την πολυτέλεια εκσυγχρονιστικών ή παιδευτικών επιδιώξεων, προσπαθώντας να αντιμετωπίσουν την εκλογική ορμή τού ΠΑΣΟΚ και να συσπειρώσουν ένα βασικό εκλογικό πυρήνα, αρχικά αποδέχθηκαν τον όρο Δεξιά. Στη συνέχεια, θέλοντας να διευρύνουν τον εκλογικό πυρήνα, διατήρησαν τον πυρήνα της Δεξιάς και έκαναν άνοιγμα προς το Κέντρο, σε μια προσπάθεια να μειώσουν και την αρνητική, για τη Δεξιά, άποψη. Υπό αυτές τις συνθήκες, η υιοθέτηση και η διάδοση του όρου Κεντροδεξιά εξυπηρετούσε σκοπούς τακτικής.

Διαχρονικά ο όρος Κεντροδεξιά συνιστά άλλοθι που απαλλάσσει την εκάστοτε ηγεσία από το καθήκον ανάδειξης της ιδεολογίας και της διαρκούς πολιτικής διαπαιδαγώγησης των ψηφοφόρων του κόμματος. Αποτελεί, όμως, και τροχοπέδη, περιορίζοντας συστηματικά τις πιθανότητες εκλογικής επικράτησης της Ν.Δ., αφού της επιβάλλει επιμόνως το δίλημμα-παγίδα για κάθε εκλογική στρατηγική: περισσότερο Κέντρο ή περισσότερο Δεξιά;

Σήμερα, η Ν.Δ. ως Κεντροδεξιά δεν έχει μέλλον στην Ελλάδα. Θα πρέπει να ξεχάσει την Κεντροδεξιά, να αποκτήσει ιδεολογική αυτογνωσία, να προβάλει το όνομά της και την καταστατική της ιδεολογία, τον ριζοσπαστικό φιλελευθερισμό και να διαπαιδαγωγήσει συστηματικά τα στελέχη και τους ψηφοφόρους της σ’ αυτόν, με απώτερο σκοπό να τον εφαρμόσει ως κόμμα εξουσίας.

Ο ριζοσπαστικός φιλελευθερισμός συντίθεται από τον πολιτικό φιλελευθερισμό και τον ριζοσπαστισμό. Ο πρώτος δίνει έμφαση στα δικαιώματα και τις ευθύνες πολιτών, στην αντίσταση στην αυθαιρεσία της εξουσίας, στην πίστη στην πολιτική του μήτρα, το έθνος-κράτος, και στην ευθύνη του κράτους για την οικονομία. Προάγει συγκεκριμένη πολιτική ηθική και την αφοσίωση στους θεσμούς, την αναφορά στον μεγάλο αριθμό που είναι οι πολίτες και όχι στους λίγους. Από την άλλη, ο ριζοσπαστισμός ωθεί προς την παραγωγή έργου, στη γρήγορη εξεύρεση αξιόπιστων και αποτελεσματικών λύσεων και προτείνει προσαρμογή στις κρατούσες πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες. Προτρέπει στην εποικοδομητική και υπεύθυνη άσκηση καθηκόντων, χωρίς λαϊκισμό, χωρίς δογματισμούς, χωρίς ιδεοληψίες.

Είναι φανερό ότι η Ν.Δ., ως πολιτικά φιλελεύθερο κόμμα και όχι ως Κεντροδεξιά, απαλλαγμένη από τα φορτία του παρελθόντος, μπορεί, με την εξαίρεση των μαρξιστών, να απευθυνθεί σε όλους τους πολίτες. Η σαφής ιδεολογική τοποθέτηση της Ν.Δ. στον ριζοσπαστικό φιλελευθερισμό ξεκαθαρίζει τη σύγχυση γύρω από την ιδεολογική της ταυτότητα. Της επιτρέπει να παράγει πολιτική με συνοχή, να αρθρώσει συνειδητοποιημένο πολιτικό λόγο, να διαμορφώσει την ατζέντα της στηριζόμενη σε ισχυρές βάσεις. Της προσδίδει αξιοπιστία και τελικώς αποτελεί εφαλτήριο για την εκτέλεση της αποστολής της ως πολιτικού χώρου των μεγάλων επιλογών. Πάνω απ’ όλα, όμως, θα θέσει τέλος στη μηχανιστική και αντιπαραγωγική για την πολιτική ανάπτυξη του τόπου διάκριση Κεντροδεξιά - Κεντροαριστερά. Κουσκουβέλης Ηλίας Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων, Πρύτανης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας

To παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Καθημερινή» στις 12/11/2009

Η Ν.Δ. σε κρίσιμο σταυροδρόμι

Μετά την εκλογική ήττα της 4ης Οκτωβρίου, η Νέα Δημοκρατία, πέραν της αναζήτησης νέου αρχηγού, θα πρέπει να προχωρήσει στην επικαιροποίηση των ιδεολογικών της αρχών και στον εκσυγχρονισμό της οργανωτικής της δομής και λειτουργίας. Μόνον έτσι θα μπορέσει ξανά να γίνει πλειοψηφικό ρεύμα στην κοινωνία με αξιόπιστες πολιτικές προτάσεις για τις μεγάλες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η χώρα μας. Η συζήτηση αυτή πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να εστιάσει στους ακόλουθους άξονες:

1. Ιδεολογία

Η Ν.Δ. πρέπει να απαλλαγεί από τον διαχειριστικό κυβερνητισμό, δηλαδή την τακτική που περιορίζεται στην ανάληψη, διαχείριση και νομή της εξουσίας και να ξαναπεράσει στην παραγωγή πολιτικής και ιδεολογίας. Το ιδεολογικό στίγμα της ελληνικής Κεντροδεξιάς είναι σαφές. Οριοθετήθηκε στο Συνέδριο της Χαλκιδικής το 1979. Η Ν.Δ. είναι ένα φιλελεύθερο δημοκρατικό κόμμα, που πιστεύει ότι «η ιδανική πολιτεία είναι εκείνη που συνδυάζει την ελευθερία με την κοινωνική δικαιοσύνη».

Η Ν.Δ. πιστεύει στην ελεύθερη δημοκρατική οικονομία, «προσανατολισμένη στο οικονομικό σύστημα που επικρατεί στις δημοκρατικές χώρες της Ευρώπης», με το κράτος να παρεμβαίνει «για να εξισορροπεί τις οικονομικές και κοινωνικές αντιθέσεις και να περιορίζει τις ανισότητες».

Σήμερα, πρέπει να διατυπωθεί με σαφήνεια το πολιτικό σκέλος της φιλελεύθερης ιδεολογίας μας που αφορά στα κοινωνικά ζητήματα που έχουν να κάνουν με τις ατομικές ελευθερίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα στις νέες συνθήκες της παγκοσμιοποίησης, των μεταναστευτικών ρευμάτων, της πολυπολιτισμικότητας και των κλιματικών αλλαγών. Πρέπει, επίσης, να ενσωματωθούν ξανά στον πολιτικό λόγο μας οι παραδοσιακές αξίες για την ασφάλεια και την ευταξία ως δημόσια αγαθά η προάσπιση των οποίων είναι αναγκαία προϋπόθεση για την ελευθερία του ατόμου και την ευημερία της κοινωνίας.

-Παράδοση - Συντήρηση ή Εκσυγχρονισμός - Μεταρρύθμιση

Ο ιδρυτής της Νέας Δημοκρατίας, χωρίς να αρνείται τα πλούσια νάματα της ελληνικής παράδοσης και παρ' ότι χαρισματικός ο ίδιος, τα ενσωμάτωσε σε ένα μεταρρυθμιστικό πλαίσιο με την εδραίωση ορθολογικών δημοκρατικών θεσμών και δομών και την ένταξη της χώρας στην ενωμένη Ευρώπη. Αντί να συνεχιστεί η μεταρρυθμιστική του πορεία με κεκτημένο το πλαίσιο και την κατεύθυνση που είχε θέσει, δεν έγινε το επόμενο βήμα της βελτίωσης της ποιότητας και της λειτουργίας των μεταπολιτευτικών θεσμών. Στο κόμμα, οι αποφάσεις έγιναν έρμαια του συσχετισμού δυνάμεων και των ισορροπιών. Στο κράτος, οι πιέσεις οργανωμένων συμφερόντων και οι διαπροσωπικές στρατηγικές απέτρεψαν τη συνολική μεταρρύθμισή του, δηλαδή την παγίωση ενός προβλεπτού, νομοκρατικού, ορθολογικού πλαισίου. Επιπλέον, η κυριάρχηση του μιθριδατισμού και του ιδιωτικού κυνισμού έχουν οδηγήσει στην έξαρση κοινωνικά ανάλγητων συμπεριφορών, όπως η φοροδιαφυγή και η βία σε όλα τα επίπεδα. Η νέα ηγεσία θα πρέπει να συνθέσει τα δύο αυτά ρεύματα ενσωματώνοντας τον πλούτο της παράδοσης χωρίς τις αδράνειες και τις στρεβλώσεις της σε ένα εκσυγχρονιστικό μεταρρυθμιστικό πρόταγμα. Ένα πρόταγμα που θα ανατρέπει τη φθορά των θεσμών του δημοσίου χώρου και θα αντισταθμίζει τον υλικό ευδαιμονισμό με άλλες υψηλότερες αξίες.

-Απενοχοποίηση της παράταξης

Η Ν.Δ. πέτυχε να θέσει το δημοκρατικό πλαίσιο της μεταπολίτευσης. Η υποδειγματική διαδικασία μετάβασης σε ένα πολιτικό σύστημα με την απρόσκοπτη λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών, η «δημοκρατία της μεταπολίτευσης» είναι η πρώτη δημοκρατία στη χώρα μας χωρίς θεσμικές πολιτειακές κρίσεις και παλινδρομήσεις και φέρει τη σφραγίδα της Ν.Δ. και του ιδρυτή της.

Αλλά και γι' αυτό το επίτευγμα, η Κεντροδεξιά απεδέχθη τη σύλληψη της Αριστεράς ότι επιστρέφει για να διορθώσει το αμαρτωλό, μετεμφυλιακό, ιστορικό της παρελθόν, με συνέπεια να βαδίζει ακόμη απολογούμενη στους μεγάλους ηττημένους της Ιστορίας. Βαδίζει απολογούμενη όχι για τις κορυφαίες στρατηγικές της επιλογές που δικαιώθηκαν ιστορικά, αλλά για περιστασιακές στρεβλώσεις και συμπεριφορές, αναπόφευκτες στη ροή της Ιστορίας όπου το ατελές ον, ο άνθρωπος, είναι πρωταγωνιστής.

Το «ιστορικό αφήγημα» ειπωμένο από τους άλλους έχει διαμορφώσει συλλογική ενοχική συνείδηση, που με τη σειρά της διαμόρφωσε στρατιές στελεχών. Πρέπει να υπάρξει μια ιστορική τομή, με την προώθηση νέας γενιάς στελεχών που χωρίς να κατέχουν το αλαζονικό αλάθητο της δικής τους αλήθειας θα μπορούν να διαλέγονται με τα άλλα ιδεολογικά ρεύματα χωρίς ίχνος ιστορικής και ιδεολογικής ενοχής.

2. Οργανωτική δομή

Ο ίδιος ο ιδρυτής του κόμματος θέλησε να ενταφιάσει την παράδοση του αρχηγικού κόμματος και να θέσει τις βάσεις της δημοκρατικής οργάνωσής του, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε στη Διακήρυξη του Οκτωβρίου του 1977: «Μολονότι έχει ιδρυθεί από μία προσωπικότητα, η Ν.Δ. δεν είναι ούτε προσωπικό ούτε περιστασιακό κόμμα. Οργανώνεται, διαρθρώνεται και λειτουργεί δημοκρατικά. Δεν ταυτίζει την τύχη του με την τύχη της ηγεσίας του γιατί φιλοδοξεί να είναι επί μακρόν χρόνον η σπονδυλική στήλη της εθνικής μας ζωής».

Σήμερα, οι συνθήκες απαιτούν ένα κόμμα που θα αντλεί νομιμοποίηση από ορθολογικές δημοκρατικές δομές και διαδικασίες και δεν θα βασίζεται στο προσωπικό χάρισμα του εκάστοτε ηγέτη. Ένα κόμμα ανοιχτό, δημοκρατικό, συμμετοχικό. Με όργανα με θητεία, όπου οι άξιοι θα εκλέγονται χωρίς λίστες και γραμμές, όπου τα συλλογικά όργανα θα λειτουργούν, ο δημοκρατικός διάλογος θα ανθεί, οι ιδέες θα συντίθενται, θα υπάρχει λογοδοσία και αξιολόγηση ανθρώπων, ιδεών, πολιτικών. Η δημιουργία ενός σύγχρονου ανοιχτού κόμματος είναι η ευθύνη που μας αναλογεί για να φύγει η χώρα και το πολιτικό μας σύστημα από τη θεσμική υπανάπτυξη.

Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Καθημερινή της Κυριακής» στις 8/11/2009

Κωνσταντίνου Aρβανιτόπουλος

Καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και

Γενικός Διευθυντής του Ινστιτούτου Δημοκρατίας

Κωνσταντίνος Καραμανλής

Υποστήριξε κι εσύ τη διαδικασία εκλογής Προέδρου

Υποστήριξε κι εσύ τη διαδικασία εκλογής Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, στις 29 Νοεμβρίου.
Γίνε εθελοντής χειριστής Η/Υ και συντονιστής της διαδικασίας.
--> Εγγραφή

Ομιλία Ντόρας Μπακογιάννη στο Έκτακτο Συνέδριο της 7ης Νοεμβρίου

Κύριε Πρόεδρε της Νέας Δημοκρατίας, κύριε Πρόεδρε της Οργανωτικής Επιτροπής, αγαπητοί συνάδελφοι, κυρίες και κύριοι Σύνεδροι, Νεοδημοκράτισσες, Νεοδημοκράτες, σας ευχαριστώ πολύ για την υποδοχή σας. Η παρουσία όλων μας εδώ, κάνει την καρδιά της παράταξής μας να ξαναχτυπά δυνατά, στους ρυθμούς της νέας εποχής που αρχίζει στις 29 του Νοέμβρη. Στους ρυθμούς ενός νέου ξεκινήματος που θέλει να γίνει μια μεγάλη, μια νικηφόρα πορεία.

Στέκομαι σήμερα μπροστά σας με πλήρη συναίσθηση της κρισιμότητας των περιστάσεων και του βάρους των ευθυνών. Και θα σας μιλήσω μέσα απ’ την καρδιά μου για το όραμά μου για τη νέα εποχή που ξεκινάει. Τις αξίες, τη διαδρομή και το μέλλον μιας μεγάλης παράταξης, που ποτέ δεν έπαψε να βλέπει ψηλά, να ατενίζει μπροστά, να κάνει το σωστό για τη χώρα και τους πολίτες.

Φίλες και φίλοι,

Είμαστε ένα πολύ μεγάλο Κόμμα για να περιορίζουμε τον εαυτό μας σε μικρά όνειρα και σε μικρές πράξεις. Θα βρούμε τον βηματισμό μας. Θα ξεπεράσουμε τις δυσκολίες. Θα προχωρήσουμε μπροστά με τα ιδανικά, τις αξίες και τις ιδέες μας. Με πίστη στη δημοκρατία, την ελευθερία, την Ελλάδα.

Φίλες και φίλοι,

Όταν πριν από τριάντα πέντε χρόνια ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ίδρυσε τη Νέα Δημοκρατία, έδωσε το πολιτικό στίγμα στη παράταξή μας. Τόνισε ότι αυτό που διαχρονικά πρέπει να τη χαρακτηρίζει, είναι η αίσθηση του καθήκοντος απέναντι στην πατρίδα. Έλεγε ότι δύναμή μας είναι η δύναμη της σοβαρότητας, της ευθύνης, του ρεαλισμού. Ότι τα κόμματα «οφείλουν να καθοδηγούν τον λαό αντί να τον κολακεύουν». Οφείλουν να εξισορροπούν το εφικτό με το επιθυμητό, «προσαρμόζοντας με ρεαλισμό και με εντιμότητα τις ανάγκες του λαού στις δυνατότητες της χώρας». Πίστευε ότι το εθνικό συμφέρον δεν επιτρέπεται να υποτάσσεται «σε προσωπικές πικρίες, καμουφλαρισμένες με υπερπατριωτισμό».

Αυτά ήταν επί λέξει τα λόγια του Κωνσταντίνου Καραμανλή στις 23 Οκτωβρίου του 1977 στη Θεσσαλονίκη. Αυτή η καθαρή στάση απέναντι σε κάθε είδους λαϊκισμό και δημαγωγία ήταν, είναι και θα είναι η μεγάλη πολιτική παρακαταθήκη αυτής της παράταξης. Αυτή τη πολιτική ευθύνης δεσμεύομαι να ακολουθήσω.

Φίλες και φίλοι,

Θυμάμαι σαν χθες τον πρώτο μου πολιτικό καυγά με τον Παύλο Μπακογιάννη. Ζούσαμε στη Γερμανία, εξόριστοι, κατά τη διάρκεια της χούντας, με τον Παύλο να δίνει αγώνες για την δημοκρατία απ’ το ραδιόφωνο της Deutsche Welle .

Εγώ του έλεγα τότε, 18 χρονών, ότι όλοι οι Έλληνες είναι ίσοι, όπως προβλέπει το Σύνταγμά μας. Και ο Παύλος έλεγε «Όχι. Δεν είμαστε όλοι ίσοι, διότι δεν έχουμε όλοι την ίδια εκκίνηση, την ίδια αφετηρία». Ότι δεν δίνονται σε όλους οι ίδιες ευκαιρίες. Ξεκινώντας ουσιαστικά από την ίδια την παιδεία. Και ότι αυτό αποτελεί το μεγαλύτερο πρόβλημα δικαιοσύνης και δημοκρατίας.

Συζητώντας μαζί του και ακολουθώντας την κοινή πορεία, διαπίστωσα ότι είχε απόλυτο δίκιο. Τα χρόνια που πέρασαν, είναι αλήθεια ότι έγιναν βήματα.

Η χώρα πήγε μπροστά, οι Έλληνες σήμερα ζουν πολύ καλύτερα, έχουν πολύ περισσότερες διεξόδους απ’ ότι στο παρελθόν.

Αλλά ακόμα και σήμερα, φίλες και φίλοι, το παιδί που γεννιέται στη Βελωτά Ευρυτανίας δεν έχει τις ίδιες ευκαιρίες με εκείνο που γεννιέται σε αρκετές συνοικίες της Αθήνας.

Ακόμα και σήμερα, μια μεγάλη μερίδα του πληθυσμού έχει την αίσθηση ότι μένει στο περιθώριο. Και αυτή είναι η βασικότερη αιτία αμφισβήτησης του κοινωνικού μας συστήματος.

Μια βαθιά, γενικευμένη αίσθηση αδικίας, που τραυματίζει τον ιστό της κοινωνίας και συχνά οδηγεί σε λογικές απόρριψης, ακόμη και αντικοινωνικές συμπεριφορές.

Η ακραία ανισότητα ευκαιριών αναιρεί τα ίδια τα θεμέλια της δίκαιης κοινωνίας. Και για μένα, η άρση αυτής της αδικίας είναι το βασικότερο κίνητρο για να είναι κανείς στην πολιτική. Για να δημιουργήσει ευκαιρίες, για να δώσει σε όλους τους Έλληνες τη δυνατότητα να πάρουν τη ζωή τους στα χέρια τους.

Αυτό πρέπει να είναι το κεντρικό, το θεμελιώδες στοιχείο της πολιτικής μας. Γιατί δεν έχουμε ανάγκη νέας ιδεολογίας. Είναι ο κοινωνικός φιλελευθερισμός, τον οποίο όμως πρέπει να υπερασπιζόμαστε με αυτοπεποίθηση και να κερδίζουμε τις μάχες των ιδεών.

Φίλες και φίλοι,

Τα κόμματα είναι χρήσιμα όταν μπορούν να προβλέπουν και να προετοιμάζουν το μέλλον. Όταν ακούν έγκαιρα «τη βοή των πλησιαζόντων γεγονότων».

Ο επόμενος αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας θα είναι υποψήφιος πρωθυπουργός. Οφείλει να μιλήσει για τα μεγάλα προβλήματα της χώρας, ξεκινώντας από τώρα, από την αντιπολίτευση. Και πρέπει να πούμε αλήθειες στους πολίτες.

Η πρώτη αλήθεια είναι ότι στην Ελλάδα, εδώ και δεκαετίες δεν αναδεικνύονται οι αξίες της δημιουργίας και της καινοτομίας. Οι αξίες που είναι η πραγματική κινητήρια δύναμη ανάπτυξης για μια χώρα.

Γι’ αυτό και οι νέοι μας δεν βρίσκουν ευκαιρίες, πολλοί έχουν καταφύγει, κατά δεκάδες χιλιάδες, στο εξωτερικό, πρώτα για σπουδές και μετά για δουλειά. Γιατί η Ελλάδα άλλους διώχνει μακριά και σε άλλους κρατά κλειστές τις πόρτες.

Γι’ αυτό και η μάχη της ανεργίας είναι ο πρώτος, πρώτιστος στόχος για το κόμμα μας και την κυβέρνηση.

Το ΠΑΣΟΚ και η Αριστερά με την καθολική τους άρνηση μας ώθησαν στην καθυστέρηση των μεταρρυθμίσεων και αυτό ήταν το σοβαρότερό μας λάθος. Όταν ο υπόλοιπος κόσμος προχωρά και γίνεται όλο και πιο ανταγωνιστικός η Ελλάδα δεν έχει ελπίδα αν δεν απελευθερώσει και πάλι τις παραγωγικές της δυνάμεις.

Η δεύτερη διαπίστωση που αφορά προπάντως το κράτος είναι ότι εδώ και δεκαετίες ζούμε ότι ξοδεύουμε περισσότερα απ’ όσα εισπράττουμε και παράγουμε. Ζούμε με δανεικά. Η κακοδαιμονία αυτή ξεκίνησε από τη 10ετία του ’80 με μικρά διαλείμματα κυρίως στις δικές μας περιόδους διακυβέρνησης, ο φαύλος κύκλος συνεχώς χειροτερεύει.

Το ύψος του χρέους μας είναι τέτοιο που σε συνδυασμό με τη χαμηλή ανταγωνιστικότητα την επερχόμενη αύξηση των επιτοκίων και τις ευρωπαϊκές πιέσεις σημαίνει ότι κανένα κόμμα εξουσίας δεν μπορέσει να πετύχει την επόμενη τουλάχιστον 10ετία αν δεν δώσει πειστική απάντηση στο ερώτημα αυτό.

Η τρίτη κρίσιμη διαπίστωση αφορά στη λειτουργία του κράτους και των θεσμών. Για πολλούς λόγους, ιστορικούς προπάντως αλλά και εξαιτίας δεκαετιών ολόκληρης δημαγωγίας, η ανομία, η έλλειψη σεβασμού σε κανόνες και θεσμούς, έγιναν παθολογίες γενικευμένες και έχουν υπονομεύσει τη λειτουργία του ίδιου του κράτους με μαζικά φαινόμενα ασυδοσίας και διαφθοράς.

Φαινόμενα που κληρονομήσαμε από το ΠΑΣΟΚ αλλά δεν πετύχαμε δυστυχώς επαρκώς να περιορίσουμε. Ως αντιπολίτευση θα στηρίξουμε και το δηλώνω κατηγορηματικά κάθε μέτρο που ενισχύει τη διαφάνεια. Και ως κυβέρνηση στο μέλλον θα συγκρουστούμε έγκαιρα και σκληρά με όλες αυτές τις παθολογικές συμπεριφορές και νοοτροπίες.

Η τέταρτη διαπίστωση αφορά στην αδυναμία του κράτους να εκπληρώσει τους στόχους και την κοινωνική αλληλεγγύη και δικαιοσύνη. Το κράτος ξοδεύει δισεκατομμύρια ευρώ. Πως όμως μοιράζονται αυτά εδώ και δεκαετίες; Νομίζω ότι το ξέρουμε όλοι. Πρώτη θέση στο τραπέζι έχουν πάντα οι ισχυροί.

Από τη μία οι ισχυροί του χρήματος που αντί να δημιουργούν επιδιώκουν υπέρμετρα κέρδη μέσα από τις σχέσεις τους με το κράτος και την πολιτική και από την άλλη ισχυρές συντεχνίες που εξασφαλίζουν προνόμια που ούτε με το κιάλι δεν το βλέπουν οι υπόλοιποι.

Και όταν τελειώσει το φαγοπότι τι απομένει για όσους έχουν πράγματι ανάγκη; Ψίχουλα και μία βαθιά γενικευμένη αίσθηση αδικίας. Τα προβλήματα αυτά δεν τα ακούτε για πρώτη φορά, τα έχετε ξανακούσει, προϋπάρχουν, σαν το προπατορικό αμάρτημα. Στα επόμενα χρόνια όμως θα οξυνθούν, οικονομική κρίση, μεταναστευτικές πιέσεις, κλιματικές αλλαγές, όλα αυτά θα επιβαρύνουν ακόμα παραπάνω την ανταγωνιστικότητα, τα δημοσιονομικά και την ποιότητα ζωής μας.

Σε αυτά τα προβλήματα πρέπει να απαντήσουμε. Τόσο σε επίπεδο ιδεών και προγραμμάτων, όσο και σε επίπεδο πολιτικής στρατηγικής και κοινωνικών συμμαχιών.

Η Νέα Δημοκρατία πρέπει να προτείνει μια νέα στρατηγική μεταρρυθμίσεων, με στόχο μια πιο σύγχρονη, πιο δίκαιη κοινωνία. Ένα σχέδιο που θα θεμελιώνεται στέρεα σε αξίες, όπως η αποτελεσματικότητα, η αξιοκρατία, η κοινωνική ευαισθησία, ο σεβασμός στο περιβάλλον. Ένα σχέδιο που θα έχει ως βάση του την παιδεία, τη γλώσσα, τον πολιτισμό μας, την ιστορική μας μνήμη και προπάντως την εθνική μας αυτογνωσία.

Γιατί μην ξεχνάτε, φίλες και φίλοι, εθνικό είναι το αληθές. Να προτείνουμε ένα πλέγμα πολιτικών που θα ξεκινά από τις νησίδες ποιότητας και δημιουργίας, που υπάρχουν σε αυτή τη χώρα. Γιατί πυρήνες της αισιόδοξης, της δυναμικής Ελλάδας, υπάρχουν παντού.

Βασική μας στρατηγική επιλογή θα είναι να οικοδομήσουμε και πάλι τις πλατιές κοινωνικές συμμαχίες, με τις μεγάλες ομάδες που χάνουν από αυτά που μόλις περιέγραψα. Με τους μισθωτούς στον ιδιωτικό τομέα που είναι οι πιο αδικημένοι Έλληνες, με τις παραγωγικές μας επιχειρήσεις προπάντως τις μικρές και τις μεσαίες που είναι η ραχοκοκαλιά της οικονομίας μας.

Με τους παραγωγικούς αγρότες, αλλά και τις δυναμικές ομάδες -επιστήμονες και ελεύθερους επαγγελματίες- που ζητούν να ανταμείβεται η δουλειά, η δημιουργικότης και η καινοτομία. Με τη μεγάλη πλειοψηφία των δημοσίων υπαλλήλων που θέλουν να σταδιοδρομήσουν με ήθος, με αξιοπρέπεια, ως δημόσιοι λειτουργοί. Και προπάντων φίλες και φίλοι, με τις νέες και τους νέους, που δεν μπορούν να μένουν άλλο στο περιθώριο.

Φίλες και φίλοι,

Έξω από δω, έξω από το συνέδριό μας, ένας ολόκληρος κόσμος περιμένει τη Νέα Δημοκρατία να τον εκφράσει. Ήδη πληθαίνουν οι ενδείξεις ότι το ΠΑΣΟΚ, το λέγαμε πριν από τις εκλογές, φάνηκε τώρα, ήταν ανέτοιμο να διαχειριστεί τις τύχες της χώρας.

Μέσα σε ένα μήνα ζήσαμε τα τερτίπια στον υπολογισμό του ελλείμματος, τους χειρισμούς στο λιμάνι του Πειραιά που μας εκθέτουν διεθνώς, είδαμε την ανευθυνότητα και την αναλγησία στο θέμα των stage , τις παλινωδίες στο θέμα της απόσυρσης.

Είμαι σίγουρη ότι όσα είχαμε πει θα επιβεβαιωθούν συντομότερα από ότι ήδη υπολογίζουμε. Η μέρα που το ΠΑΣΟΚ θα πληρώσει τον προεκλογικό του λαϊκισμό έρχεται και δικό μας καθήκον είναι να είμαστε έτοιμοι. Έτοιμοι να διεκδικήσουμε και πάλι την εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού.

Ένα πράγμα θέλω να σας υποσχεθώ: Δε θα χάσω, δεν θα χάσουμε ούτε μία μέρα. Από τις 30 Νοεμβρίου όλοι σηκώνουμε τα μανίκια και πιάνουμε δουλειά. Και σύντομα θα είμαστε έτοιμοι, σε λίγες εβδομάδες θα είμαστε και πάλι μία γροθιά.

Και θέλω να προειδοποιήσω το ΠΑ.ΣΟ.Κ., σύντομα, θα έχετε απέναντί σας μία ενωμένη και δυνατή Νέα Δημοκρατία. Το πάρτι τελειώνει σύντροφοι.

Φίλες και φίλοι,

Η προσπάθεια που έχουμε μπροστά μας δεν είναι εύκολη. Η εκλογή του νέου αρχηγού δεν θα λύσει αυτόματα όλα τα προβλήματά μας. Η παράταξη αυτή θα έχει μέλλον μόνο αν κάνουμε πιο δημοκρατική, πιο συλλογική τη λειτουργία μας.

Αν δουλέψουμε συλλογικά και αξιοκρατικά, αν ανανεωθούμε σε πρόσωπα, πρόγραμμα και πολιτικές δράσεις, αν κάνουμε αποτελεσματική αντιπολίτευση αρχών. Με αυτές τις δεσμεύσεις ζήτησα την εμπιστοσύνη σας από την πρώτη ημέρα που ξεκίνησε αυτή η διαδικασία. Τις δεσμεύσεις αυτές επιβεβαιώνω σήμερα ενώπιόν σας και ενώπιον των εκατομμυρίων πολιτών που μας παρακολουθούν.

Φίλες και φίλοι,

Γνωρίζετε καλά τη διαδρομή μου. Θυμάστε ότι νίκησα σε κάθε εκλογή που έδωσα, στη μονοεδρική της Ευρυτανίας, στο Δήμο της Αθήνας, στην Α΄ Αθηνών. Γνωρίζετε τη δουλειά μου απ’ όπου έχω περάσει πως προετοιμάσαμε και με τον Δημήτρη Αβραμόπουλο τους Ολυμπιακούς Αγώνες, πως εκπροσώπησα την χώρα στο εξωτερικό.

Σε όλες τις μάχες που έδωσε ο Κώστας Καραμανλής στάθηκα δίπλα του και ποτέ δεν προστάτευσα τον εαυτό μου εις βάρος της παράταξης. Γύρισα την Ελλάδα και έβαλα πλάτη σε όλες τις δύσκολες στιγμές. Στάθηκα δίπλα στον πρόεδρό μας σε σημαντικές επιτυχίες.

Στη μεγάλη εθνική νίκη του Βουκουρεστίου, την πολιτική που εισηγήθηκα και υλοποίησα ως αρμόδια υπουργός Εξωτερικών. Μία πολιτική με την οποία οδηγήσαμε ολόκληρη τη συμμαχία και τους Αμερικάνους και τους Τούρκους να δεχτούν τις ελληνικές θέσεις για την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ. Ήταν η μεγαλύτερη διπλωματική νίκη στο Σκοπιανό τα τελευταία 17 χρόνια και η νίκη αυτή φέρνει τη σφραγίδα της Νέας Δημοκρατίας.

Με τους περισσότερους από εσάς τη διαδρομή αυτή την διανύσαμε μαζί και αποτελεί σήμερα ένα αόρατο νήμα που μας ενώνει, ένα νήμα που δεν κόπηκε ποτέ και αυτό είναι που σήμερα μας κάνει να κοιταζόμαστε στα μάτια με ειλικρίνεια και αμοιβαίο σεβασμό.

Επαναλαμβάνω όμως και πάλι ότι δεν ζητώ τη στήριξή σας για την ηγεσία του Κόμματος μόνο για την κοινή διαδρομή, ζητώ να με κρίνετε κυρίως για αυτά που μπορώ να δώσω στην παράταξή μας. Απευθύνομαι και στην καρδιά και στο μυαλό σας και ζητώ την ενεργό υποστήριξή σας επειδή συμφωνείτε με την πολιτική μου πρόταση. Επειδή συμφωνείτε και εσείς πως η Νέα Δημοκρατία πρέπει να αλλάξει, να ανανεωθεί, να γίνει πιο σύγχρονη, να διευρύνουμε την επιρροή μας και προς τα δεξιά και προς το κέντρο, διότι εκεί κρίθηκαν οι εκλογές και εκεί θα κριθούν και οι επόμενες.

Αυτό που χρειαζόμαστε είναι να ξαναβρούμε τον συγχρονισμό μας με την κοινωνία. Να απορρίψουμε επιλογές που θα οδηγήσουν την παράταξή μας στο περιθώριο της πολιτικής ζωής. Δεν αξίζει αυτό στη Νέα Δημοκρατία.

Δεν μπορούμε να περιχαρακωθούμε φοβικά γύρω από τον εαυτό μας, δίνοντας την εικόνα ενός ξεπερασμένου και απομονωμένου κόμματος, με ιδεοληψίες που δεν έχουν καμία σχέση με τα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας μας.

Πρέπει να προχωρήσουμε μπροστά. Να γίνουμε πιο τολμηροί, ανοιχτοί σε νέα ρεύματα σκέψης, στις νέες συλλογικότητες.

Χρειαζόμαστε μια νέα γλώσσα, νέους κώδικες για να αποκαταστήσουμε την κοινωνία με εκείνους που μας γύρισαν την πλάτη, και ιδιαίτερα τους νέους. Χάσαμε μια εκλογή. Δεν μπορούμε και δεν πρέπει να χάσουμε μια γενιά.

Οι Νεοδημοκράτες, φίλες και φίλοι, δεν θα νιώσουν ξανά περήφανοι με κορώνες και ξύλινα λόγια, αλλά όταν το κόμμα τους πείσει ότι μπορεί να κερδίσει ξανά εκλογές.

Αυτός είναι ο δικός μου στόχος. Να γίνουμε ξανά, να γίνουμε σύντομα η κυρίαρχη πολιτική δύναμη του τόπου.

Φίλες και φίλοι,

Η προσπάθεια αυτή θα ξεκινήσει πρώτα απ’ όλα από τον ίδιο μας τον εαυτό. Δεν πρόκειται να αλλάξουμε την Ελλάδα, αν πρώτα δεν αλλάξουμε εμείς.

Γι’ αυτό υποστήριξα την εκλογή του Προέδρου από τη βάση. Μια πρόταση την οποία είχα καταθέσει πριν από 10 χρόνια και της οποίας ήρθε σήμερα η ώρα και χαίρομαι που ο Δημήτρης Αβραμόπουλος την επανέφερε την κατάλληλη στιγμή και σας καλώ όλες και όλους να ψηφίσετε τις καταστατικές αλλαγές και να καλέσουμε τους Νεοδημοκράτες να λάβουν μέρος σε αυτή τη διαδικασία. Και θα το κάνουν, παρά τις Κασσάνδρες.

Τα κόμματα πρέπει να τολμούν τα ανοίγματα στην κοινωνία, διότι δεν απαξιώνεται ο ρόλος και η προσφορά του Συνεδρίου, που είναι πέρα πάσης αμφιβολίας.

Μίλησα από την αρχή για το κόμμα που θα λειτουργεί διαφορετικά. Πρότεινα θητεία για τον Πρόεδρο. Πάγιο αναλογικό σύστημα για την εκλογή όλων των αιρετών οργάνων, ώστε να εκφράζονται όλες οι απόψεις – και επειδή μιλάω σε «παλιές καραβάνες», καταλαβαίνετε τι θα πει αυτό, ότι όλο το Κόμμα θα έχει λόγο και ρόλο.

Προκριματικές εκλογές, ώστε οι Νεοδημοκράτες να αναδεικνύουν οι ίδιοι τους υποψήφιους βουλευτές και τα στελέχη της αυτοδιοίκησης.

Διαφάνεια στα οικονομικά του Κόμματος, με ονομαστικοποίηση και δημοσιοποίηση όλων των εισφορών. Γιατί μόνο έτσι μπορούμε να ανακτήσουμε το ηθικό μας πλεονέκτημα που χάσαμε από συμπεριφορές στελεχών.

Πρότεινα εκλογή των περιφερειακών μας οργάνων απευθείας από τα μέλη, για να σπάσουμε τη λογική των κλειστών συστημάτων και να ανοίξουμε το Κόμμα μας.

Έτσι θα θέσουμε τις βάσεις για μια συνολική αλλαγή νοοτροπίας, με δημοκρατία, αξιοκρατία, με συλλογική λειτουργία, με όργανα που θα λειτουργούν και οι αποφάσεις θα λαμβάνονται σε αυτά και μόνο σε αυτά.

Θέλω μια ισχυρή, αυτόνομη, ανεξάρτητη ΟΝΝΕΔ, που θα είναι στην πρωτοπορία του ιδεολογικού μας αγώνα.

Αυτό το κόμμα ονειρεύομαι, φίλες και φίλοι, και σας καλώ, όλους μαζί, να το φτιάξουμε μαζί. Με καθαρές, με δημόσιες δεσμεύσεις εκ μέρους μου. Δεσμεύσεις τιμής και ευθύνης, που υπόσχομαι να εκπληρώσω στο ακέραιο.

Φίλες και φίλοι,

Στέκομαι σήμερα μπροστά σας, διεκδικώντας την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας. Επιτρέψτε μου μια προσωπική αναφορά. Ζω από κοντά την πολιτική, από τότε σχεδόν που γεννήθηκα. Έζησα πολλά. Οι δρόμοι που περπάτησα δεν ήταν πάντα εύκολοι. Πρωτοκατάλαβα τον εαυτό μου σε μια εποχή που η χώρα, αλλά και η ίδια μου η οικογένεια, δοκιμαζόταν απ’ τα πολιτικά πάθη. Πέρασα την εφηβεία μου μακριά απ’ την Ελλάδα, χωρίς να γνωρίζω πότε και αν και πώς θα γύριζα στην πατρίδα. Το ’89 άλλαξε βίαια η πορεία της ζωής μου από το μίσος. Μίσος τυφλό που όπλισε το χέρι δολοφόνων του Παύλου Μπακογιάννη. Από τύχη σώθηκα η ίδια το 2002, όταν για λόγους ακατανόητους, ένα διαταραγμένο μυαλό προσπάθησε να με δολοφονήσει.

Στα χρόνια που πολιτεύομαι δέχθηκα αναρίθμητες επιθέσεις από πολιτικούς αντιπάλους, αλλά και από ισχυρά, ισχυρότατα συμφέροντα. Τα αντιμετώπισα όλα και στάθηκα όρθια. Κράτησα τη προσωπική μου ισορροπία χάρη στην αγάπη των δικών μου ανθρώπων και τους ευγνωμονώ γι’ αυτό. Αλλά άντλησα κυρίως δύναμη από τους πολίτες, που με τίμησαν και με στήριξαν σε όλη αυτή την πορεία. Έχω καθαρό το μυαλό και τη συνείδησή μου. Ξέρω ότι όλα αυτά τα χρόνια έκανα ό,τι μπορούσα για να είμαι εντάξει απέναντι στο Κόμμα μου, την παράταξή μου, τους συναγωνιστές μου, τους πολίτες που με εμπιστεύτηκαν.

Στέκομαι σήμερα μπροστά σας με μια καθαρή υπόσχεση. Όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα στις 29 του Νοέμβρη, εγώ θα είμαι εδώ. Θα παραμείνω στην πρώτη γραμμή του αγώνα, όπως έκανα όλη μου τη πολιτική διαδρομή. Κι αν μου κάνετε τη μεγάλη τιμή να με εκλέξετε Πρόεδρο, δεσμεύομαι να κινούμαι συλλογικά, υπεύθυνα, ενωτικά, γνωρίζοντας ότι θα είμαι Πρόεδρος ενός μεγάλου δημοκρατικού πολυσυλλεκτικού Κόμματος. Θα δώσω όλη τη δύναμη της ψυχής μου για να ξανακάνουμε αυτή την παράταξη δυνατή και περήφανη. Και θα το πετύχουμε.

Φίλες και φίλοι,

Σε τρεις βδομάδες τον λόγο έχουν οι πολίτες. Τους καλώ ξανά να προσέλθουν μαζικά στη διαδικασία της εκλογής. Τους καλώ να σκεφθούν πάνω απ’ όλα την προοπτική και το μέλλον της παράταξής μας. Γιατί η παράταξη αυτή έχει μέλλον. Ένα μέλλον που πηγάζει από μια μοναδική ιστορική διαδρομή που διέτρεξε τις ζωές όλων μας. Η ίδια η πορεία της Νέας Δημοκρατίας είναι ένα αφήγημα για την ελευθερία, τη δημοκρατία, την Ελλάδα. Θυμηθείτε το ταξίδι της Νέας Δημοκρατίας μέσα στον χρόνο και εκείνα που μας ενώνουν. Την επιβλητική μορφή του Κωνσταντίνου Καραμανλή την ώρα που κατέβαινε απ’ το αεροπλάνο το 1974, για να ανταμωθεί και πάλι με την ιστορία. Την υπογραφή στον χώρο του Ζαππείου, που έβαλε την Ελλάδα στην Ευρώπη, βγάζοντάς την οριστικά απ’ την φτώχεια και την υπανάπτυξη.

Μας ενώνουν η εντιμότητα και το ήθος με το οποίο έδωσε τον δύσκολο αγώνα του ’81 ο Γεώργιος Ράλλης. Μας ενώνει η μαχητικότητα του Ευάγγελου Αβέρωφ, που κράτησε όρθιο το Κόμμα στα πέτρινα χρόνια της 10ετίας του ’80 και έδειξε ότι η φλόγα της καρδιάς δεν έχει ηλικία. Μας ενώνουν οι τρεις αποφασιστικές νίκες του Κώστα Μητσοτάκη και η ηρωική προσπάθεια της εποχής εκείνης να ανορθωθεί η καθημαγμένη από το σκληρό ΠΑΣΟΚ Ελλάδα.

Μας ενώνουν οι δύσκολες και οι αντίξοες μάχες μαζί με τον Μιλτιάδη Έβερτ. Πρώτος αυτός κερδίζει το δήμο της Αθήνας, δίνει μάχες για την ελεύθερη ενημέρωση και αφιερώνει τη ζωή του σε αυτήν εδώ την παράταξη.

Και τέλος μας ενώνει η πορεία του Κώστα Καραμανλή που συσπείρωσε όσο κανένας αυτή την παράταξη και κέρδισε δύο εκλογές. Ενός ηγέτη που ποτέ κανείς δεν αμφισβήτησε την ειλικρίνεια και την ανιδιοτέλειά του και που δεν αξίζει Νεοδημοκράτισσες και Νεοδημοκράτες να τον προσβάλλουν σήμερα εκείνοι που ως χθες πρώτοι έσπευσαν να τον επευφημούν.

Το έργο και η προσφορά του Κώστα Καραμανλή και σας το λέω ξεκάθαρα είμαι αποφασισμένη να το υπερασπιστώ. Νεοδημοκράτες και νεοδημοκράτισσες φέρτε στη μνήμη σας τις στιγμές αυτές, θυμηθείτε και πάλι τις ώρες της νίκης, τις πικρίες της ήττας, τις στιγμές που η ελπίδα αρχίζει και πάλι να γεννιέται.

Θυμηθείτε όλοι τις δικές σας προσωπικές στιγμές. Οι ΟΝΝΕΔίτες μας που σηκώνουν τις γαλάζιες σημαίες σε όλη την Ελλάδα. Οι ΔΑΠίτες που έκαναν τα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ να δονούνται από το σύνθημα «ΔΑΠ δυνατή πρωτοπόρα μαζική». Οι εργαζόμενοι, οι αγρότες, οι επαγγελματίες, οι επιστήμονες, οι γυναίκες, ένας κόσμος που έμαθε να ελπίζει, να παλεύει, να νικάει, να προσφέρει στον τόπο και το έθνος. Αυτή είναι η ιστορία μας, αυτή είναι η κληρονομιά μας.

Και η ιστορία δεν τελείωσε. Από τις στάχτες της ήττα θα γεννηθεί μία νέα εποχή, μία εποχή στην οποία θα βαδίσουμε μαζί με οδηγό μας τον κόσμο της Νέας Δημοκρατίας, στη Θράκη, στη Μακεδονία, στη Θεσσαλία, στην Ήπειρο, στη Στερεά, στην Πελοπόννησο, στην Κρήτη, στο Ιόνιο, στο Αιγαίο, όπου χτυπάνε οι καρδιές των νεοδημοκρατών, όπου χτυπάνε οι καρδιές των Ελλήνων.

Νεοδημοκράτισσες, νεοδημοκράτες,

Σηκώστε τη σημαία του νέου ξεκινήματος με πίστη στην ελευθερία, με ανθρωπιά, με φιλότιμο, με αγάπη για την Ελλάδα, να υψώσουμε και πάλι το γαλάζιο, να δυναμώσουμε και πάλι την φλόγα της Νέας Δημοκρατίας.

Ζήτω η Νέα Δημοκρατία. Ζήτω η Ελλάδα.

Έκτακτο Τακτικό Συνέδριο

1η Ημέρα - ζωντανή μετάδοση στις 11.00, στο www.nd.gr -

-> Έναρξη των εργασιών του Εκτάκτου Συνεδρίου από τον Πρόεδρο της Οργανωτικής Επιτροπής, κ. Δ. Σιούφα
-> Εισήγηση της ομόφωνης απόφασης της Κ.Ε. από τον Γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής, κ. Λευτέρη Ζαγορίτη
-> Ομιλία του Προέδρου του Κόμματος, κ. Κώστα Καραμανλή
-> Ομιλίες υποψήφιων προέδρων:
- Ντόρα Μπακογιάννη
- Αντώνης Σαμαράς
- Παναγιώτης Ψωμιάδης

Ντόρα Μπακογιάννη

Φίλες και φίλοι,

Η Ντόρα Μπακογιάννη συνεχίζει την επαφή της με Νεοδημοκράτες σε όλη την Ελλάδα και τη Δευτέρα, 9 Νοεμβρίου, στις 19.00, θα μιλήσει σε συγκέντρωση στα Ιωάννινα (Ξενοδοχείο «Du Lac»).

Την Τρίτη (10/11) προσκαλεί τα μέλη της ΟΝΝΕΔ και της ΔΑΠ σε ανοικτή συζήτηση, ανταποκρινόμενη σε σχετικό αίτημα προς τους υποψηφίους προέδρους του κόμματος από 10.500 νεολαίους της παράταξης. Ο διάλογος θα ξεκινήσει στις 19.30 στο Αμφιθέατρο του «Αθήνα 9,84» (Πειραιώς 100, Γκάζι.

Την Τετάρτη (11/11) στις 19.00 σας προσκαλούμε όλους στην κεντρική ομιλία της Ντόρας Μπακογιάννη στο Κλειστό Γυμναστήριο Περιστερίου.

Αντιδράσεις για απόσυρση, έμμεσους φόρους και τέλη

Εντονη ήταν η αντίδραση χθες από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ για την... απόσυρση του μέτρου της απόσυρσης των αυτοκινήτων. Παράλληλα αρκετές και αιχμηρές ήταν και οι παρατηρήσεις τους στο νομοσχέδιο για το επίδομα αλληλεγγύης και την έκτακτη εισφορά στις επιχειρήσεις.
Ολα αυτά στη συνεδρίαση του Κοινοβουλευτικού Τομέα Εργασίας Οικονομικών του ΠΑΣΟΚ, κατά την οποία ο υπουργός Γ. Παπακωνσταντίνου ενημέρωσε για το περιεχόμενο του νομοσχεδίου λίγο πριν αυτό συζητηθεί στο υπουργικό συμβούλιο.

Αίσθηση έκανε η παρέμβαση του ίδιου του προέδρου της Βουλής Φ. Πετσάλνικου, που πήγε ως απλός βουλευτής στη συνεδρίαση προκειμένου να μιλήσει. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο κ. Πετσάλνικος πήρε τον λόγο και είπε μεταξύ άλλων πως ένας άνθρωπος που έχει ένα αυτοκίνητο 15 χρόνια σημαίνει ότι δεν έχει χρήματα να πάρει άλλο. Με την αύξηση των τελών κυκλοφορίας που είναι αναγκασμένος να πληρώσει «δεν τον βοηθάτε, είναι σαν να τον τιμωρείτε. Ξανασκεφτείτε το...». Είπε ακόμα ότι το δικαιότερο θα είναι να αυξηθούν τα τέλη στα αυτοκίνητα υψηλού κυβισμού. Αλλοι βουλευτές επισήμαναν ότι «αφήσατε το χαράτσι και πήρατε πίσω την απόσυρση...» και ζήτησαν να αλλάξει η κατηγορία φορολόγησης στα υψηλού κυβισμού και να υπολογίζεται από τα 2.001 κυβικά και πάνω και όχι από τα 1.920 γιατί επιβαρύνονται περισσότεροι, που έχουν μεσαίου κυβισμού Ι.Χ.

Συνολικά πήραν τον λόγο 25 βουλευτές. Οι παρατηρήσεις τους, πολλές και αιχμηρές, κωδικοποιούνται στις εξής:

* Πριν από τις εκλογές το ΠΑΣΟΚ είχε υποσχεθεί ότι το επίδομα αλληλεγγύης θα είναι 1 δισ. 65ο εκατ. ευρώ και τώρα έπεσε στο 1 δισ. Οι βουλευτές αναγνώρισαν πως αυτό οφείλεται στο ότι τα οικονομικά του κράτους αποδείχθηκαν χειρότερα από ό,τι αναμενόταν, αλλά ζήτησαν αυτό να εξηγηθεί στους πολίτες.

* Ζήτησαν εξηγήσεις γιατί δεν δίνεται επίδομα θέρμανσης τη στιγμή που όλα τα προηγούμενα χρόνια το ΠΑΣΟΚ εγκαλούσε τη Ν.Δ. ότι δεν το έδινε. Η απάντηση ήταν ότι συμπεριλαμβάνεται στο επίδομα αλληλεγγύης.

* Εξέφρασαν αντιρρήσεις για το γεγονός ότι μελετάει η κυβέρνηση αύξηση έμμεσων φόρων, ενώ έχει πει προεκλογικώς ότι αυτό είναι άδικο μέτρο.

* Τόνισαν ότι η αύξηση του ΕΤΑΚ για την ακίνητη περιουσία άνω των 600.000 ευρώ επί της ουσίας νομιμοποιεί ένα μέτρο που η κυβέρνηση έχει εξαγγείλει ότι θα το καταργήσει από το 2010. Ωστόσο δεν διαφώνησαν για την επιβολή, επισήμαναν μόνο την ασυνέπεια.

- Το ίδιο έκαναν και για την επιβολή έκτακτης εισφοράς στις μεγάλες επιχειρήσεις. Είπαν ότι καλώς μπαίνει τελικά όμως επισήμαναν ότι πρόσφατα είχε απορριφθεί αυτό το ενδεχόμενο και επομένως τώρα θα πρέπει ο χειρισμός του πολιτικά και επικοινωνιακά να είναι πειστικός. *

(Eλευθεροτυπία)